BRICE DE TOURS   Leave a comment

BRICE DE TOURS

Μικρός Οδηγός Πολιτικής Διαφθοράς.

21/02/2011 

Εδώ και αρκετές εβδομάδες έχω τελειώσει αυτό το βιβλίο. Το έχει γράψει Γάλλος πολιτικός, χρησιμοποιώντας όμως ψευδώνυμο.

«Πίσω από το ψευδώνυμο Brice de Tours, ασώτου μοναχού του πέμπτου αιώνα, κρύβεται σημαίνον στέλεχος της Γαλλικής πολιτικής ζωής».

Είναι ένα βιβλίο πολύ ενδιαφέρον αν και αναφέρεται στην Γαλλική πολιτική ζωή, σίγουρα έχει αντιστοιχία και στην Ελλάδα, που είναι ακόμα ποιο διαφθαρμένη.

«…. Τι γίνεται όμως με τα δικαιώματα του καιροσκόπου; Ποιος θα τα υπερασπιστεί; Ποιος θα φροντίσει αυτόν που ζει μονάχα για να γίνει υπουργός;….»

Πόσους Νεοέλληνες πολιτικούς ξέρεις αναγνώστη που ζουν για να γίνουν υπουργοί;

«…. Ενήλικοι, επιλέγουν αν θα είναι δεξιοί ή αριστεροί έχοντας πρώτα ζυγίσει καλά τις πιθανότητες του κάθε στρατοπέδου να πάρει την εξουσία συντομότερα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα….».

Στην Ελλάδα, από το 1974 μέχρι το 2011, το ΠΑΣΟΚ έχει περισσότερο χρόνο στην Εξουσία.  Όποιος διάλεξε ΠΑΣΟΚ έκανε σωστή επιλογή.  Ο Πάγκαλος για παράδειγμα έκανε σωστή επιλογή.

1974 – 1981 ΝΔ – 7

1981 – 1989 ΠΑΣΟΚ – 8

1990 – 1993 ΝΔ – 3

1993 – 2004 ΠΑΣΟΚ – 11

2004 – 2009 ΝΔ – 5

2009 – 2011 ΠΑΣΟΚ  – Παρών εν εξελίξει.

«…. Ένας μεγάλος παίκτης δεν αφήνει να περάσει δυο φορές το νούμερο του στη ρουλέτα ….»

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους συμμετείχαν σε μια κούρσα διαδοχής, έχασαν αλλά είναι ακόμα νέοι για να έχουν μια 2η ευκαιρία. Αρκεί να έχουν μάθει από τα λάθη.

Το χειρότερο για έναν Υπουργό, είναι να μοιράζεται την Εξουσία του (άρα και την σπηλιά του Αλί Μπαμπά) με άλλο υπουργό.

«…. Διεύθυνση Υπηρεσίας μοιρασμένη, λεία κατακερματισμένη….».

«…. Όταν ο φρέσκος υπουργός τελειώσει με την επισκόπηση των διευθύνσεων υπηρεσίας του, γνωρίζει που, πότε και πως θα μπορέσει να κινηθεί. Του απομένει να μάθει με ποιον…»

Η Αθήνα είναι μικρή και η Ελληνική Δημοκρατία αιμομικτική.

Τα μέλη των υπουργικών γραφείων, των κεντρικών διοικήσεων, των διοικητικών συμβουλίων στρατολογούνται ως επί το πλείστον μέσα από το ίδιο κοπάδι. 

Όσο όμως μεγαλώνει το κοπάδι, τόσο περισσότερες οι επιλογές. Έτσι ένα κόμμα διαμαρτυρίας γίνεται κόμμα εξουσίας.

«….Η στράτευση αρμόζει στους αφελείς οπαδούς, στους φωνακλάδες των πολιτικών συγκεντρώσεων και στους αφισοκολλητές …»

Οι περισσότεροι πολιτικοί νοιάζονται για την καριέρα τους. Αριβισμός. Στην Ελλάδα υπάρχουν τρανταχτά παραδείγματα.

«….Ο σχηματισμός ενός υπουργικού επιτελείου απαιτεί τέτοια ευφυΐα, που τις περισσότερες φορές οι νεόκοποι στην πολιτική βλέπουν να τους επιβάλει αυτό το επιτελείο ο Πρωθυπουργός. Αντίο τότε όνειρα απόλαυσης ….»

«…. Δώστε του ένα καλό επιτελείο, ισορροπημένο, πλήρες, αποτελεσματικό, και ο Venalis politicus θα είναι ήσυχος ως το τέλος των κυβερνητικών ημερών του ….»

Το να ξέρεις να διαλέγεις συνεργάτες, είναι γνώρισμα ενός Ηγέτη.

«… Κάθε μέλος της Κυβέρνησης  που σκοπεύει να επωφεληθεί της θέσης του έχει τον «the» συνεργάτη του, που τον ακολουθεί σαν να είναι η σκιά του, και κάποιες φορές μάλιστα προηγείται, για τις πλέον λεπτές αποστολές…..».

Ο «the» του Ά!α!α!α!α! (σε δημοτικό στιλ)  ποιος ήταν; Η RealNews είχε γράψει κάτι. Στο βατοπεδι ποιοι ήταν; Ο Α!α!α!α!α! τι ρόλο έπαιξε ως «the»; Στα Δομημένα ομόλογα;

22/02/2011

«…..Ο «the» συνεργάτης κινείται εκτός ιεραρχίας. Είναι το ελεύθερο ηλεκτρόνιο που εγγυάται τη σταθερότητα του υπουργικού ατόμου. Να γιατί πολύ συχνά δεν ανήκει στο Δημόσιο.

Ειδάλλως θα γινόταν πολύ εύκολα αντιληπτός. Συνεπώς ευεπηρέαστος. Συνεπώς επικίνδυνος ή πολύ φοβητσιάρης για τις λεπτές αποστολές που θα μπορούσε να του αναθέσει ο υπουργός.

Εντούτοις πρέπει να ξέρει να δείχνει, εξωτερικά μόνο, ποιο δημόσιος υπάλληλος κι από τους ίδιους τους δημοσίους υπαλλήλους.

Είναι πραγματικά πολύ βασικό ο «the» συνεργάτης να βουτήξει απευθείας μέσα στα υπουργικά ύδατα, έτσι ώστε να γίνει αποδεκτός από τα υπόλοιπα μέλη του επιτελείου ως δικός τους……»

Κοιτάζοντας την Ελληνική πολιτική σκηνή, ανακαλύπτουμε πολύ εύκολα πολλούς «the» συνεργάτες.

Σαν Υπουργός έχει πολλά προνόμια τα οποία με το κατάλληλο φτιασίδωμα, μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ιδιοτελώς.

«…..Τα λουλούδια που θα στείλει σε μια φίλη ή σε μια Δημοσιογράφο μοιάζουν σκανδαλωδώς με εκείνα που προσφέρονται επισήμως σε μια ξένη προσωπικότητα που επισκέπτεται την Αθήνα.

Ένας σοφέρ μπορεί αδιακρίτως να πάει τον επιβάτη του στο Υπουργείο του ή στο Μέγαρο Μουσικής.

Ένα ταξίδι για τουρισμό στο εξωτερικό μπορεί εύκολα να πάρει τη μορφή μιας επίσημης επίσκεψης, αρκεί ο δικαιούχος να αφιερώσει λίγες στιγμές σε κάποια συνάντηση με κάποιον επίσημο, έστω και τρίτης κατηγορίας….».

Πόσοι Έλληνες Υπουργοί ή βουλευτές κάνουν ταξίδια στο εξωτερικό με το πρόσχημα της Εξωτερικής πολιτικής; Πάρα πολλοί και περνανε πολύ καλά. Δωρεάν τουρισμός και μάλιστα υψηλού επιπέδου. Μάλιστα κάποιοι είναι τελείως προκλητικοί στην σπατάλη χρημάτων.

«….Άλλο πράγμα είναι να γνωρίσεις τον Υπουργό κατά το τέλος της θητείας του κι άλλο να τον βλέπει με καλό μάτι αυτός που θα τον αντικαταστήσει.

Στη μια περίπτωση είσαι ένας loser, στην άλλη ένας προνοητικός επιχειρηματίας…..»

Έτσι είναι. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Μεγάλοι επιχειρηματίες έχουν Λίστα πληρωμών με αρκετούς βουλευτές. Θέλουν να είναι καλυμμένοι.

«…. Ας αρχίσουμε με μια επίσημη προειδοποίηση: οι μεσάζοντες πρέπει όσο το δυνατόν να αποφεύγονται….»

Σωστό. Οι μεσάζοντες ανεβάζουν το «μπόνους» και μειώνουν το ωφέλιμο «μπόνους» για τον Υπουργό. Μπορεί να παρακρατήσουν μέχρι και το 30% του ποσού της μεταβίβασης.

Η χρήση ενός «go-between» πρέπει να αποφεύγετε.

Ο Venalis Politicus πρέπει να αλληλογραφεί με τους επιχειρηματίες που θέλει να προσεγγίσει, ισχύει και το αντίστροφο. Αναφέρεται στα ΜΜΕ κάποιο γεγονός; Μια μικρή συγχαρητήρια ή συλλυπητήρια επιστολή θα κάνει άριστη εντύπωση.

Αν μάλιστα το γεγονός δεν έχει ακόμα αναδειχτεί από τα ΜΜΕ ακόμα καλύτερα.

Οι συνεργάτες του Υπουργού πρέπει να «αστυνομεύουν» καλά τον επιχειρηματία, ώστε να βρίσκουν χρήσιμες πληροφορίες.

Η επιστολή καλό θα είναι, να έχει και κάτι χειρόγραφο. Δίνει μεγαλύτερη ποιότητα. Η τελευταία πρόταση και η Υπογραφή.

«….δεν έχω ξεχάσει την τελευταία μας συζήτηση…. Υπογραφή χειρόγραφη…»

Αυτά τα γεγονότα είναι κοινωνικά, όποτε οι επιστολές δεν είναι επικίνδυνες. Άλλωστε πόσες φορές το έχουμε ακούσει από δημοσιογράφους και πολιτικούς: θα ποινηκοποιησουμε την κοινωνική ζωή;

Επίσης αν ο Επιχειρηματίας έχει ΜΜΕ, είναι σίγουρο ότι ο Υπουργός ή ο Βουλευτής της Αντιπολίτευσης, θα έχει βήμα να μιλήσει και υποστήριξη. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν λίστες.

Ο κύριος Πάγκαλος για παράδειγμα έγραφε άρθρα σε γνωστή εφημερίδα σε τακτικό χρονικό διάστημα. Φυσικά και δεν είναι μεμπτό.

23/02/2011

Ένα γεύμα, πάντα είναι μια πολύ καλή επαφή.

Πρόσφατα είδα φωτογραφίες του κυρίου Χυτηρη,  με γνωστό Μεγαλοεπιχειρηματία. Τις δημοσίευσε γνωστό μεγάλο ενημερωτικό blog. Φυσικά δεν υπάρχει κάτι μεμπτό. Ένα γεύμα είναι κοινωνική εκδήλωση.  Φυσικά ποτέ δεν μαθαίνεις τι συζητανε 2 άνθρωποι σε ένα γεύμα. Εκτός κι αν έχεις κοριούς!!!! Ή ανάλογες συσκευές.

Το μεγάλο ερώτημα με τα γεύματα είναι, αν πρέπει να προσκαλέσεις ή να σε προσκαλέσουν.

«….Ολη η τέχνη συνίσταται στο να βάλει με διαβολικό τρόπο στο μυαλό του επιχειρηματία την ιδέα ότι το να προσκαλέσεις έναν υπουργό αποτελεί σπάνια χαρά. Τις περισσότερες φορές δεν είναι πολύ δύσκολο: το δέλεαρ της εξουσίας, το όνειρο ενός χρυσαφένιου μέλλοντος….»

Σίγουρα αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση. Να σε προσκαλούν.

Το πρώτο γεύμα είναι πολύ σημαντικό. Το καλύτερο είναι να βρεις ένα εστιατόριο που να μην είναι γνωστό, αλλά που να έχει πάρει καλές κριτικές, άρα έχει λαμπρό μέλλον.

Ένας Υπουργός και ένας Μεγαλοεπιχειρηματίας για έναν νεαρό Master Chef μετράνε. Τις λεπτομέρειες θα κανονίσει ο συνεργάτης «the».

Ο Υπουργός δεν πληρώνει ποτέ. Ο λογαριασμός πηγαίνει στον Διευθυντή του Πολιτικού του Γραφείου.

Σε περίπτωση που ο Υπουργός πληρώσει, αυτό έχει έντονο συμβολισμό. Ο Υπουργός βέβαια πληρώνει, όχι όμως στην ουσία από την τσέπη του. Υπάρχει ο προϋπολογισμός του Υπουργείου.

Στην Ελλάδα όπως είδαμε πολλές φορές στο Αποκαλυπτικό Δελτίο, το έχουν ξεφτιλίσει. Χρεώνουν καφέδες και ότι άλλο. Δεν αφήνουν ούτε 1 ευρώ χωρίς να μη το χρεώσουν.

Εκτός από τα γεύματα υπάρχουν και άλλα κόλπα για την πρώτη επαφή.

Μια δεξίωση, πάντα είναι το κάτι άλλο. Ιδίως αν ο άλλος προσκαλείται συχνά.

Ένα ταξίδι στο Εξωτερικό είναι και αυτό αξέχαστη εμπειρία. Να προσκαλέσεις κάποιον να σε συνοδευσει στο εξωτερικό. 

Για παράδειγμα ο Μιχάλης Χριστοφορακος είχε προσκαλέσει αρκετούς σε διαφορά αθλητικά event του εξωτερικού.

Οι επιχειρηματίες μπορούν να προσκαλέσουν τους Υπουργούς στα Κότερα για κρουαζιέρα.

Επίσης υπάρχουν οι επίσημες τιμές. Μπορείς εύκολα να δώσεις ένα Παράσημο ή ένα βραβείο για Φιλανθρωπία ή για κάτι παραπλήσιο.

Πάντα φυσικά υπάρχει και το σεξ.

«….Ο Μεγαλοεπιχειρηματίας, που τα έχει ήδη όλα, τα έχει δει όλα, κάνει όλα, σνιφαρει όλα, είναι συχνά συλλέκτης κατακτήσεων. Πόσοι υψηλά ιστάμενοι δεν κυνήγησαν τόσο τις γυναίκες όσο και τα μεγάλα θηρία!….»

Στην Ελλάδα είχαμε γνωστό «Ταμεία» κόμματος, να πεθαίνει στα σκαλιά της ερωμένης του και στέλεχος υπουργείου που πήδηξε από μπαλκόνι.

Το σεξ συχνά ξεκλειδώνει πόρτες. Όμως χρειάζεται και προσοχή. 

«….Όταν κανείς χρησιμοποιεί το σεξ, ανοίγει εν δυνάμει την πόρτα σε καταστροφές που ακούν στα φρικτά ονόματα: πάθος, ζήλια, αποστέρηση, απέχθεια. Ένας διεφθαρμένος δεν πρέπει να περνά τον εαυτό του για τον Γκαίτε: τα μεγάλα συναισθήματα είναι θανάσιμα δηλητήρια για τον πλουτισμό του….»

Ο περίφημος πλουτισμός των Πολιτικών. Είναι γνωστό ότι πολλοί Έλληνες πολιτικοί μπήκαν φτωχοί στην πολιτική αρένα και βγήκαν από αυτή, πλούσιοι. Με σπίτια, βίλες, καταθέσεις σε εξωτικά μέρη. Άσχετο βέβαια αν το Δημόσιο Χρέος το 2010 έκλεισε πάνω από τα 328 δις Ευρώ  και ως ΑΕΠ πάνω από το 148%. Δηλαδή συνεχώς αυξάνει.

24/02/2011

Αφού ο Υπουργός και ο επιχειρηματίας ή μεγαλοστελεχος πολυεθνικής καθίσουν στο τραπέζι αρχίζει η επόμενη φάση.

Ο Υπουργός προτείνει ένα σύμφωνο εμπιστοσύνης.

«…..Έχετε προβλήματα, έχω τις λύσεις. Η λεπτότητα εκτιμάται: πρέπει πάντα να κάνετε τον ενδιαφερόμενο να πιστεύει ότι αυτός βρίσκεται στην κατάσταση του αιτούντος. Δεν είναι υποχρεωμένος να το πιστέψει, αλλά είναι ένας τρόπος να γίνει σεβαστό το υπουργικό λειτούργημα. Προσοχή: αυτή η στιγμή – κλειδί δεν πρέπει να διαρκέσει πάνω από 2 λεπτά. Είναι ανώφελο να τραβήξει περισσότερο. Είτε ο ενδιαφερόμενος αντιδρά αμέσως, με το χαμόγελο της συνενοχής, είτε στραβομουτσουνιάζει, κάνει πως δεν καταλαβαίνει ή ακόμα χειρότερα δεν καταλαβαίνει πραγματικά.  ….».

Μετά από αυτή την λεπτή επισήμανση, ο Υπουργός περνά σε άλλα θέματα, μεταξύ αυτών και Κουτσομπολιά. Τα κρυφά κουτσομπολιά είναι καλό θέμα και δίνει στον ενδιαφερόμενο υπερηφάνεια ότι μαθαίνει κάτι κρυφό.

«…..Ο τάδε Υπουργός απεχθάνεται τον δείνα, που κοιμάται με την τάδε, που εποφθαλμιά τη θέση του δείνα…..»

Οι εκλογική δοκιμασία είναι ένα καλό πλαίσιο για αφορμή, ώστε να ζητήσει χρήματα ή κατά Μαντελη Ευαγγέλιο – εκλογικές χορηγίες.

«….Η μάχη των εκλογών ήταν ανελέητη, χρειάστηκε να δαπανήσω πολύ περισσότερα από τις χρηματοδοτήσεις που χορήγει το κράτος. Έχω λοιπόν καταχρεωθεί…..»

Σε τέτοιου είδους συμφωνίες δεν υπάρχουν γραπτά πειστήρια. Κανείς δε θέλει σκάνδαλα. Όλα γίνονται προφορικά. Η συμφωνία που θα κλειστεί συνήθως αφορά μια συνεισφορά. Για Κάθε καινούρια συνεισφορά, γίνεται ξανά διαδικασία.

Μεγάλη προσοχή χρειάζεται όταν ο ενδιαφερόμενος είναι έτοιμος να πληρώσει το ποσό για την υπηρεσία του Υπουργού. Πως όμως θα γίνει η πληρωμή;

Όταν ο Υπουργός είναι νεόκοπος και είναι η πρώτη φορά, η συγκίνηση είναι τόσο μεγάλη που μπορούν να γίνουν λάθη.

«…..Εκείνη τη στιγμή του παροξυσμού της διαφθοράς πρέπει να ξέρει κανείς να δαμάζει όλες τις ορμές και να συμπεριφέρεται σαν ευνούχος μπροστά στη Σάρα Στόουν….»

25/02/2011

Το ποιο σημαντικό στις υποθέσεις διαφθοράς είναι να μην αισθάνεσαι Τύψεις.

Ο Υπουργός πρέπει να δεχτεί το χρήμα σαν μια οφειλή, μια αναγνώριση της ευφυΐας και της καιροσκοπίας του.

Ένα πρόσωπο που συνήθως γνωρίζει όλες τις τοποθεσίες που πηγαίνει ο Υπουργός, είναι ο Αστυνομικός φρουρός. Όσο κι αν αυτό δεν λέγεται, είναι πραγματικότητα.

Το μεγάλο πρόβλημα με το «μαύρο» ρευστό, είναι πως θα το ρευστοποιήσεις. Απαγορεύεται τα χρήματα να τα πάτε στο σπίτι σας.

«….Και τι κρύβεις εκεί; Και που τα βρήκες όλα αυτά τα λεφτά; Και αφού με απατάς, θα τα καρφώσω όλα στην Αστυνομία….»

«….Το σεξ και η εξουσία είναι ίσως, το παλιότερο ζευγάρι του πλανήτη….»

«….Τα Υπουργεία είναι νεκροταφεία εντιμότητας, όπου εκατοντάδες γυναίκες, γραμματείς και σύμβουλοι ξεπούλησαν την αρετή τους για να γίνουν αρεστές….»

Τα μοντέλα, μερικές βίζιτες και οι ανοιχτοί δρόμοι για καριέρα.

«….Δεν μπορείς να ξεφορτωθείς ένα διαμέρισμα με την ίδια ευκολία με την οποία ξεφορτώνεσαι έναν ταξιδιωτικό σάκο ….» 

Πολλά στελέχη του Ελληνικού σοσιαλισμού με θητεία στα υπουργεία το ξέρουν το ρητό. Γι’αυτό και στην Ελλάδα υπάρχει Βουλευτική Ασυλία.

«….Πέρα από ένα οικονομικό όριο τα ΜΜΕ και η εξαδέλφη τους, η Δικαιοσύνη, φέρονται ανίκανα να σκεφτούν λογικά, να αναλύσουν, να κριτικάρουν….»

Σας συνιστώ να διαβάσετε το βιβλίο. Γράφει πολλά και ενδιαφέροντα.


Advertisements

Posted May 18, 2011 by bmplefour in Books Review

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: