Λαυρέντης Λαυρεντιάδης: Άντλησε μέσω των εταιρειών του: 2.000.000.000 Ευρώ από το ΧΑΑ.   Leave a comment

Λαυρέντης Λαυρεντιάδης: Άντλησε μέσω των εταιρειών του: 2.000.000.000 Ευρώ από το ΧΑΑ.

08/08/2011

Οι υποθέσεις σαν αυτή του Λαυρεντιαδη απαξιώνουν το ΧΑΑ. Φυσικά όλα αυτά γίνονται γιατί οι Κυβερνήσεις αποτελούνται από ανθρώπους που βλάπτουν την κοινωνία. Το μόνο που τους νοιάζει είναι ο εαυτούλης τους. Πολιτικάντηδες. Λοχίες που το παίζουν στρατηγοί.

Οι λύση για τους Έλληνες Επενδυτές είναι τα ξένα Χρηματιστήρια. Το ίδιο και για τις Ελληνικές επιχειρήσεις, που είναι ανταγωνιστικές.

Ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης έγινε πλούσιος με δανεικά λεφτά και λογιστικά κόλπα. Δεν είναι ο μόνος αναγνώστη. Γι’αυτό είναι καλύτερα να επενδύεις σε δείκτες και όχι σε μετοχές.

Ο Λαυρεντιαδης το έπιασε το νόημα. Όταν το ΧΑΑ είναι ανοδικό, είναι πολύ εύκολο να αρπάξεις τα λεφτά των αφελών. Δυο δις ευρώ πήρε από αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και 800 εκατομμύρια σε δάνεια. Πολύ χρήμα. Αυτό βέβαια εκθέτει σε βαθμό κακουργηματος και τις εποπτικές αρχές.

4444

Από Ελευθεροτυπία.

Του ΜΙΧ. ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ

Με την επίκληση της «συστημικής λογικής» επιχειρείται να δικαιολογηθεί η ανοχή των αρχών στο χρηματιστηριακό φούσκωμα της Alapis που ακουμπά και την Proton Bank.

Υπόθεση που αν και παρουσιάζεται ως στιγμιαία φαίνεται να είναι διαρκής, καθώς ξεκινάει για την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς από την προεδρία του Αλ. Πιλάβιου μέχρι των ημερών του Αν. Γαβριηλίδη και για το χρηματιστήριο από την εποχή του Σπ. Καπράλου μέχρι τη θητεία του νυν προέδρου Σ. Λαζαρίδη.

Συνακόλουθα και των πολιτικών προϊσταμένων τους, δηλαδή των υπουργών Οικονομίας από τον Γ. Αλογοσκούφη μέχρι τον Γ. Παπακωνσταντίνου και τον νυν «τσάρο» Ευ. Βενιζέλο.

Στη γραμμή που χάραξε ο υπουργός Οικονομικών και ο νυν πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ο οποίος ουδέν γνωρίζει για το ξεφούσκωμα μίας εταιρείας που από τα 1,2 δισ. ευρώ έφτασε να αποτιμάται λίγα εκατομμύρια ευρώ και μετά τη νέα βουτιά της Παρασκευής (έως -20%) σε μόλις 10,79 εκατ. ευρώ.

Ουδέν είδαν και ουδέν έχουν εντοπίσει όλα αυτά τα χρόνια οι καθ’ ύλην υπεύθυνοι των εποπτικών αρχών, η διοίκηση του χρηματιστηρίου παρά τη διαρκή αφαίμαξη δεκάδων εκατομμυρίων από τους μικροεπενδυτές και τους μικρομετόχους.

Και αν ο Ευ. Βενιζέλος αντιπαραβάλλει την τοποθέτησή του με τη νομιμότητα όσον αφορά το θέμα της κατάθεσης 100 εκατομμυρίων ευρώ στην τράπεζα -παρά τη διαφωνία του διευθυντή της Δ 49 του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους- τι πρέπει να πουν στο επενδυτικό κοινό οι τελευταίες διοικήσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Αυτό γιατί από χρηματιστηριακής πλευράς η υπόθεση των εταιρειών του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη δεν είναι τωρινή, δεν περιορίζεται στην σημερινή δεινή συγκυρία, που επικαλείται ο υπουργός Οικονομικών.

Παράγοντας της αγοράς, γνώστης των «παιχνιδιών» της Σοφοκλέους, εκτιμά πως η υπόθεση είναι κυρίως χρηματιστηριακή και λιγότερο, εσχάτως δε, τραπεζική.

Μέσω χρηματιστηρίου ισχυροποιήθηκε ο επιχειρηματίας, με υπεραξίες και με τον πακτωλό δισ. ευρώ από αυξήσεις κεφαλαίου έφθασε να μεσουρανήσει σε πολλαπλά επίπεδα.

Για να έχουν δε μια τάξη μεγέθους οι αναγνώστες -οι παθόντες επενδυτές γνωρίζουν περισσότερα από πρώτο χέρι- θυμίζουμε πως εταιρείες συμφερόντων του (Νεοχημική, Alapis) άντλησαν από την αγορά περί τα 2 δισ. ευρώ, δανειοδοτήθηκαν με άλλα 800 εκατ. ευρώ, για να βρεθεί σήμερα η Alapis σε αποτίμηση κάτι λιγότερο από δεκατέσσερα (14 ) εκατ. ευρώ.

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς τηρεί σιγήν ιχθύος για το πού πήγαν τα κεφάλαια, για ποιους λόγους η εταιρεία κατάντησε ζημιογόνος, γιατί αδυνατεί να εξυπηρετήσει τον δανεισμό της και το ενεργητικό της έχει μειωθεί σε λιγότερο από ένα δισ. ευρώ.

Όμως η «χαλαρή» αντιμετώπιση από τις εποπτικές αρχές έρχεται από παλιά, επί ημερών του Αλ. Πιλάβιου (τότε πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς) και συνεχίζεται επί θητείας του Αν. Γαβριηλίδη. Πράγματι εάν ανατρέξει κάποιος στο 2003 θα βρει δύο υπεράκτιες εταιρείες (WEB και Ursuls Marketing) στον σχετικό φάκελο του σκανδάλου Siemens.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, αυτές οι δύο υπεράκτιες χρησιμοποιήθηκαν με στόχο αγοραπωλησίες μετοχών άλλων θυγατρικών, ώστε τα «χαρτιά» να γίνουν «αεροπλάνο» κατά τη χρηματιστηριακή ορολογία.

Αυτό προέκυπτε ύστερα από σχετικό αίτημα της Εξεταστικής Επιτροπής για τη Siemens που απευθυνόταν προς την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Σε αυτά τα στοιχεία αναφερόταν ρητά μεταξύ άλλων φυσικών και νομικών προσώπων και ο «…Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, επιχειρηματίας ως δικαιούχος των λογαριασμών των υπεράκτιων εταιρειών.

Στην πορεία προέκυψε πως η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς είχε αλληλογραφήσει με την αντίστοιχη ελβετική γι’ αυτό το θέμα, αλλά ουδέποτε ετέθη ποιος ήταν ο τελικός δικαιούχος των υπεράκτιων Web και Ursulas. Τη συγκεκριμένη πτυχή ουδέποτε εξέτασε περαιτέρω η αρμόδια εποπτική αρχή, παρά το ότι υπήρχαν πλέον βάσιμες ενδείξεις για χειραγώγηση μετοχών. Λεπτομέρεια του συμπλέγματος Siemens είχε χαρακτηρίσει ανώτατη πηγή της Επιτροπής και το όλο θέμα σκεπάστηκε εκεί. Το περίεργο όμως είναι πως ενώ τα συγκεκριμένα στοιχεία ήταν σε γνώση της αρχής και η επόμενη διοίκηση συνέχισε να τα θεωρεί… λεπτομέρεια.

Η χρηματιστηριακή διαδρομή του επιχειρηματία και της ομάδας του είναι αλήθεια πως είχε αφήσει άφωνη την επενδυτική κοινότητα την περίοδο των παχιών αγελάδων με τις αρχές να τηρούν στάση ανοχής και το σύστημα να κωφεύει, καθώς τα χρήματα από τις προμήθειες των χρηματιστηριακών συναλλαγών (και όχι μόνο) ανέρχονταν σε δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ κάθε μήνα. Κατά συνέπεια οι εποπτικές αρχές δεν μπορούν να επικαλούνται τώρα τη δεινή συγκυρία, να αναφέρονται σε συστημική λογική καθώς το θέμα δεν είναι στιγμιαίο αλλά διαρκές και μάλιστα για πολλά χρόνια και υπό την ανοχή και των δύο κυβερνήσεων.

Όμως και η τωρινή διοίκηση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, παρά το ότι δεν μπορεί να δικαιολογήσει το θάψιμο των στοιχείων (που ήταν σε γνώση της προηγούμενης διοίκησης) επιμένει να τηρεί ανεξήγητη στάση. Προφανώς προκειμένου να μην διασαλευθεί το δημόσιο συμφέρον δεν εξετάστηκε το ενδεχόμενο προσωρινής άρσης διαπραγμάτευσης των μετοχών της Proton Bank παρά το γεγονός πως η… κατρακύλα του τίτλου στο χρηματιστήριο δημιουργούσε σημαντικές απώλειες στους μετόχους (κυρίως τους μικρότερους επενδυτές). Αναπάντητο όμως μένει το ερώτημα γιατί ακόμη και τώρα οι αρχές δεν έχουν απευθυνθεί στην Alapis προκειμένου να αιτιολογηθεί η οικονομική θέση της επιχείρησης.

Όπως επίσης ουδέποτε ετέθησαν ερωτήματα, πώς είναι δυνατόν να εξαϋλώνεται η χρηματιστηριακή αξία μίας εταιρείας (Alapis) κατά 1-1,2 δισ. ευρώ μέσα σε λίγους μήνες σαν να μην συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι.

Αφωνία όμως υπάρχει και μετά την απόφαση της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες για προνομιακή χρηματοδότηση εταιρειών του επιχειρηματία από την τράπεζα. Και σε αυτή την περίπτωση πρυτάνευσε φαίνεται το… δημόσιο συμφέρον, γιατί πώς αλλιώς να εξηγηθεί η στάση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αφού ήταν πολύ πιθανό το ενδεχόμενο εκτός από τους καταθέτες της Proton Bank να ζημιωθούν και μικρομέτοχοι-επενδυτές.

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς καλύπτεται πίσω από το ότι είχε τις εταιρείες του Λ. Λαυρεντιάδη σε ειδική κατηγορία παρακολούθησης, όπως ελέχθη, που πρακτικά σημαίνει πως διεξάγονταν συχνότερα και πιο επισταμένα δειγματοληπτικοί έλεγχοι. Ακόμη χειρότερα δηλαδή, η εποπτική αρχή ήταν ενήμερη (ακόμη και καταγγελιών μικροεπενδυτών), είχε υπό αυστηρότερη παρακολούθηση τις εισηγμένες αλλά με το μείζον θέμα των στοιχείων ξεχασμένα σε… κάποιο συρτάρι του κτιρίου της Κολοκοτρώνη.

4444

Από ΒΗΜΑ

Ο Κ. Λ. ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗΣ βάλθηκε σε ηλικία 35 ετών να δημιουργήσει ένα νέο επιχειρηματικό τζάκι. Στην αρχή τα κατάφερε, όταν έπαιζε μπάλα στο γήπεδό του, δηλαδή στη βιομηχανία. Όταν όμως επεκτάθηκε στις εκδόσεις και κυρίως στις τράπεζες, η σούπα χάλασε. Από την αρχή η ενασχόλησή του με την Ρroton δεν ήταν ανέφελη. Οταν εξαγόρασε τη μικρή τράπεζα και έγινε πρόεδρος του ΔΣ, ο διοικητής της ΤτΕ κ. Γ. Προβόπουλος καθυστέρησε 10 μήνες να εγκρίνει την εξαγορά καθώς έψαχνε το «πόθεν έσχες» του επιχειρηματία. «Δεν έπρεπε να τα μπλέξει. Κανένας τραπεζίτης δεν έχει άλλες ασχολίες. Υπερεκτίμησε τις δυνατότητές του» αναφέρουν παράγοντες της αγοράς προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουν το φαινόμενο Λαυρεντιάδη που την τελευταία εβδομάδα μονοπωλεί την επικαιρότητα αφού η Δικαιοσύνη ψάχνει τους λογαριασμούς και τις κινήσεις του για να διερευνήσει τυχόν παράνομες πράξεις.

Για την τελευταία εξέλιξη με την εμπλοκή και της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος η θέση του κ. Λαυρεντιάδη είναι ξεκάθαρη:

«Στην επιχειρηματική του δράση κινήθηκε πάντα με απόλυτη νομιμότητα. Ο κ. Λαυρεντιάδης αρνείται κατηγορηματικά την οποιαδήποτε κατηγορία και ανάμειξή του σε σχετικές ενέργειες, τις οποίες και χαρακτηρίζει ανυπόστατες και άκρως συκοφαντικές» .

Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα του επιχειρηματία είχε ξεθωριάσει αφού οι εταιρείες του πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.

Μάλιστα είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα και ζούσε μόνιμα στο Λονδίνο. Συνόδεψε την απόφασή του με τη μεταβίβαση των περισσοτέρων εταιρειών του σε «φίλιες δυνάμεις».

«Επικοινωνιακά ήταν λάθος του να εγκαταλείψει την Ελλάδα και να πωλήσει τις συμμετοχές του χωρίς στην ουσία να απεμπλακεί. Αυτό το πισωγύρισμα έκανε κακό στο προφίλ του, το οποίο είχε ήδη τρωθεί από την κατρακύλα της μετοχής της Αlapis. Στο peak η κεφαλαιοποίηση της εταιρείας ήταν 1,3 δισ. ευρώ και σήμερα μόλις 15 εκατ. ευρώ. Πρόλαβε μέσα σε λίγο διάστημα να χάσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών» περιγράφουν άνθρωποι που ήταν κοντά του την «αποκαθήλωση» του μετρ των εξαγορών.

«Μετρ για την τσέπη του»

Την περίοδο 2003-2009 ο κ. Λαυρεντιάδης κατάφερε να γιγαντώσει τις εταιρείες του και να προσδώσει αξία στους μετόχους που τον ακολουθούσαν.

Υπήρχαν βεβαίως και οι αντίθετες φωνές που υποστήριζαν ότι είναι «μετρ για την τσέπη του αφού τα κέρδη ανά μετοχή των εταιρειών του έβαιναν μειούμενα λόγω της πληθώρας των τίτλων που εξέδιδε έπειτα από τεράστιες αυξήσεις κεφαλαίου αλλά και γιατί ποτέ δεν μπορούσες να συγκρίνεις έναν ισολογισμό μιας χρήσης με έναν προηγούμενο αφού πάντα τα μεγέθη ήταν ανόμοια λόγω των πολλών εξαγορών και συγχωνεύσεων στις οποίες προχωρούσε στο ενδιάμεσο».

Ο κ. Λαυρεντιάδης απασχόλησε για πρώτη φορά το ευρύ επενδυτικό κοινό τον Μάρτιο του 2003, όταν πέρασε τις πύλες της Σοφοκλέους η Νεοχημική.

Η εταιρεία, με έδρα το Αιγάλεω, ανήκε στην οικογένειά του και ο επιχειρηματίας είχε αναλάβει τις τύχες της όταν ήταν μόλις 18 ετών, ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του.

Ο κ. Λαυρεντιάδης ήταν πιο γνωστός για την προσωπική του ιστορία- προσβλήθηκε από νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα όταν ήταν 18 ετών, μια επώδυνη πάθηση που αντιμετωπίζει ακόμη και σήμερα με καθημερινές φυσικοθεραπείες- παρά για τις επιχειρηματικές επιδόσεις του. Η Νεοχημική, όμως, που ως τότε παρήγε φασόν απορρυπαντικά για μεγάλους διεθνείς οίκους, είναι αλήθεια ότι αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα. Το 2005 πακέτα μετοχών της εταιρείας άρχισαν να μεταβιβάζονται σε ξένους θεσμικούς.

Η συνεργασία του με τον χρηματιστή κ. Μ. Βάρσο άρχισε να αποδίδει καρπούς.

Οι διψήφιοι ρυθμοί ανάπτυξης της εταιρείας και οι εξασφαλισμένες δουλειές από πολυεθνικές χημικές βιομηχανίες έδιναν το απαραίτητο growth story που πούλησε πολύ καλά ο κ. Βάρσος στους ξένους επενδυτικούς οίκους.

Ήταν περίεργο φαινόμενο για τα δεδομένα της εποχής ξένοι θεσμικοί να τοποθετούνται σε εταιρείες μικρής κεφαλαιοποίησης. Μάλιστα τις συναλλαγές είχε ψάξει και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να καταλήξει ότι όντως οι αγοραστές είναι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι.

Η Νεοχημική πωλήθηκε το 2008 στο Carlyle Group προς 19 ευρώ ανά μετοχή όταν η τιμή εισαγωγής της ήταν 1,39 ευρώ. Το αμερικανικό fund ξόδεψε πάνω από 700 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει την πλειονότητα των μετοχών της Νεοχημικής.

Ο κ. Λαυρεντιάδης πώλησε στην ανώτατη τιμή την εταιρεία του και εισέπραξε σε προσωπικό επίπεδο περίπου 130 εκατ. ευρώ.

Η επαναγορά της Νεοχημικής έπειτα από δύο χρόνια ύστερα από δικαστικό αγώνα που είχε ξεκινήσει η Carlyle έδωσε τροφή στα σενάρια ότι ο ισολογισμός ήταν «μαγειρεμένος».

Ο ίδιος υποστήριξε ότι επαναγόρασε την εταιρεία για συναισθηματικούς λόγους και απέδωσε την κακή πορεία της στο μάνατζμεντ των Αμερικανών.

Στο τέλος του 2006 δημιούργησε την Αlapis με τη συγχώνευση τεσσάρων εταιρειών (Veterin, ΕΒΙΚ, Lamda Detergent και Εlpharma). Μέσα σε τέσσερα χρόνια και ύστερα από 19 εξαγορές, μεταξύ αυτών και της Γερολυμάτος, η Αlapis έγινε η μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία στη χώρα μας αλλά με σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.

Τo 2013 λήγει δάνειο ύψους 647 εκατ. ευρώ και εκτιμάται ότι θα γίνει «μάχη» με τις τράπεζες για την ανανέωσή του και τους όρους αναχρηματοδότησης.

Από την εταιρεία υποστηρίζουν ότι μια εταιρεία με 1 δισ. τζίρο όπως η Αlapis μπορεί να εξυπηρετήσει αυτά τα δάνεια αλλά δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει αυτόματα και την ανάπτυξή της όταν έχει απαιτήσεις από το Ελληνικό Δημόσιο που ξεπερνούν τα 350 εκατ. ευρώ. Στον όμιλο απασχολούνται 1.700 άτομα που ανησυχούν για το μέλλον τους.

Η κουμπαριά με τον κ. Σπέκχαρντ

 

Η επιτυχημένη στην αρχή επιχειρηματική πορεία του και τα πολλά λεφτά άνοιξαν δρόμους στο νεαρό θεοσεβούμενο παιδί από το Αιγάλεω. Φίλα προσκείμενος στη Νέα Δημοκρατία, σήκωνε το τηλέφωνο και μιλούσε με όλους τους υπουργούς. Και με τα στελέχη όμως του ΠαΣοΚ είχε άριστες σχέσεις.

Το 2006 ανακηρύχθηκε επιχειρηματίας της χρονιάς.

Ξαφνικά η φρουρά του άρχισε να αυξάνεται και όπου πήγαινε η αυτοκινητοπομπή που τον συνόδευε δημιουργούσε μποτιλιάρισμα. Έκανε κουμπαριά με τον τέως πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα κ. Ντ. Σπέκχαρντ, τον οποίο και διόρισε πρόεδρο του ΔΣ στην Ρroton Βank. Έγινε μανιώδης συλλέκτης έργων και ήταν χορηγός σε αρκετές εκδηλώσεις της τέχνης και των γραμμάτων που ελάμβαναν χώρα στο Μουσείο Μπενάκη, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, στο Μέγαρο Μουσικής κ.α. Παράλληλα βοηθούσε με σημαντικά ποσά φιλανθρωπικά ιδρύματα και την Εκκλησία. Τη θέση της «μικρής» Μerit ως συμβούλου στα επιχειρηματικά του σχέδια πήραν η Deutsche Βank, η RΒS και οι ελληνικές Αlpha και Πειραιώς.

Στις αρχές του 2010 χρηματοδότησε την Έδρα Μελετών ΝΑ Ευρώπης Λαυρέντη Λαυρεντιάδη στο Τhink Τank Center for Strategic and Ιnternational Studies στην Ουάσιγκτον και έγινε προνομιακός συνομιλητής ανθρώπων που κινούν τα νήματα σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης.

Τα ΜΜΕκαι ο «Θρύλος»

Στην αρχή αθόρυβα αλλά στην πορεία με εκκωφαντικές κινήσεις ο κ. Λαυρεντιάδης επεκτάθηκε μαζί με τον κ. Π. Κυριακίδη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι εκδοτικές δραστηριότητες του κ. Κυριακίδη εμφανίζεται να είναι αυτόνομες, πέρα από τις δουλειές του κ. Λαυρεντιάδη. Για αυτό και ο ίδιος ο κ. Κυριακίδης έσπευσε να διευκρινίσει στο ΧΑ όταν η εταιρεία ΝΕΠ Εκδόσεις απέκτησε το 12,53% του Πήγασου («Έθνος», «Ημερησία» κ.ά.) και το 10,14% της Χ. Κ. Τεγόπουλος («Ελευθεροτυπία») ότι είναι ο βασικός μέτοχος της ΝΕΠ.

Όπως και να έχει, οι επενδύσεις στα ΜΜΕ είχαν χαρακτηριστεί από πολλούς «τουλάχιστον αλλοπρόσαλλες».

Εξαγοράστηκαν εφημερίδες και κανάλια ζημιογόνα- πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- σε έναν κλάδο που και προ κρίσης κλυδωνιζόταν. Όλα έδειχναν ότι οι δύο επιχειρηματίες επεδίωκαν «ασυλία» από τα ΜΜΕ.

Οι ίδιοι έλεγαν ότι διαμορφώνουν ένα χαρτοφυλάκιο συμμετοχών το οποίο υπό την ομπρέλα της ΝΕΠ θα έμπαινε στο Χρηματιστήριο.

Σήμερα ο όμιλος ΝΕΠ, εκτός από το 12,53% του Πήγασου και το 10,14% τής Χ. Κ. Τεγόπουλος, ελέγχει μεταξύ άλλων το 10% στον Σκάι FΜ, το 10% του Red FΜ, τo 50% του περιοδικού «Επίκαιρα» και το 26,66% της εταιρείας του κ. Γ. Κύρτσου. Επίσης, με 100% ελέγχει τον ραδιοσταθμό Flash, τους τηλεοπτικούς σταθμούς Κανάλι 10 και Sport ΤV, την αγγλόφωνη εφημερίδα και το portal «Αthens Νews» και τις εφημερίδες «Εspresso», «Χώρα», «Ισοτιμία», «Score» και την εταιρεία Daily Ρress (περιοδικός Τύπος).

Με την εμπλοκή του κ. Λαυρεντιάδη στο ποδόσφαιρο τα πράγματα ήταν πιο απλά. Τον Νοέμβριο του 2009 έναντι 25 εκατ. ευρώ απέκτησε το 9,9% της ΠΑΕ Ολυμπιακός, το 50% της Καραϊσκάκης ΑΕ που εκμεταλλεύεται το γήπεδο του Ολυμπιακού και το 10% της Θρύλος ΑΕ.

4444

Από το ΒΗΜΑ.

Αθήνα

Σε μια «πυραμίδα» δέκα εταιρειών- ανάμεσα σε αυτές και μία αλυσίδα εστιατορίων- του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και σε μαζική εξαπάτηση των πελατών της Ρroton Βank αναφέρεται το οκτασέλιδο πόρισμα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες κ. Παναγιώτη Νικολούδη που αποκαλύπτει σήμερα «Το Βήμα».

Στο πόρισμα του εισαγγελέα για την καταγγελλόμενη υπεξαίρεση 51 εκατ. ευρώ από την Ρroton Βank αναφέρονται τα ονόματα των εταιρειών Αlapis ΑΒΕΕ, Εlfe, Αcolab, ΜΑΚ ΑΕ, Εξέλιξη ΑΕ, Εscado Ιnvestments LΤD, Μπαλλής Ηome Car ΑΕ και Ρrovet ΑΕ, στις οποίες εμφανίζεται να χορήγησε δάνεια η Ρroton Βank και οι οποίες, όπως σημειώνει ο δικαστικός λειτουργός, έχουν άμεση σχέση με τον κ. Λαυρεντιάδη.

Για την εταιρεία Αlapis αναφέρεται ότι ο κ. Λαυρεντιάδης ως τις 16 Δεκεμβρίου 2010 κατείχε ποσοστό 21,325%, ενώ εμφανίζεται και μοναδικός δικαιούχος της Εlfe ΑΒΕΕ. Για την εταιρεία Αcolab αναφέρεται ότι ιδρύθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2010 και ανέλαβε αμέσως την ανάπτυξη της Αlapis έναντι μηνιαίας αμοιβής. Ακόμη αναφέρεται ότι οι τόκοι πρώτου εξαμήνου του 2011 της Αcolab πληρώνονται από τους προσωπικούς λογαριασμούς του κ. Λαυρεντιάδη και μέσω της εταιρείας του Κlipartous. Η εταιρεία ΜΑΚ ΑΕ εμφανίζεται να αγόρασε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010 τον κλάδο παραγωγής και εμπορίας νοσοκομειακών φαρμάκων της Αlapis. Ωστόσο η Αlapis συνέχιζε να πουλά τα νοσοκομειακά φάρμακά της και 11 ξένοι οίκοι παραγωγής φαρμάκων που προωθούσαν τα σκευάσματα στην Ελλάδα αγνοούσαν την ύπαρξη της ΜΑΚ ΑΕ. Για την Εξέλιξη ΑΕ εμφανίζεται να αγόρασε από τις 5 Οκτωβρίου 2010 τον κλάδο πώλησης των προϊόντων της Αlapis στα φαρμακεία, χωρίς όμως να έχει τη σχετική άδεια του ΕΟΦ! Οσο για την Εscado Ιnvestments LΤd, που ιδρύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2010, καταγράφεται ως θυγατρική της Εξέλιξης ΑΕ, χωρίς όμως δραστηριότητα.

Για την εταιρεία Μπαλλής Ηome Car ΑΕ σημειώνεται ότι στις 9 Ιουνίου 2010 εξαγόρασε τρεις θυγατρικές εταιρείες και τρεις κλάδους παραγωγής της Αlapis, για τις οποίες όμως «εγείρονται ερωτήματα αν πρόκειται για εικονικές πράξεις». Ερευνήθηκε ακόμη η εισροή από τις αρχές του 2011 σαράντα εκατομμυρίων ευρώ στην εταιρεία Μπαλλής από υπεράκτιες εταιρείες του κ. Λαυρεντιάδη. Οσον αφορά την Ρrovet ΑΕ, σημειώνεται ότι παίρνει μεγάλα δάνεια από την Ρroton Βank χωρίς να έχει οποιαδήποτε δραστηριότητα.

Στη συνέχεια, ο κ. Π. Νικολούδης σημειώνει ότι μέρος αυτών των δανείων κατέληξε σε λογαριασμούς της Τράπεζας Πειραιώς δύο ανενεργών εταιρειών: της Γλυκιά Γεύση ΑΕ και της Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος (ΧΒΒΕ). Τα χρήματα ανελήφθησαν από τον συνεργάτη του κ. Λαυρεντιάδη κ. Διονύση Μπίθαρη. Η Γλυκιά Γεύση ΑΕ, σύμφωνα με τον ισολογισμό της, στα τέλη του 2009 δεν απασχολούσε προσωπικό με σκοπό την εκκαθάρισή της. Η ΧΒΒΕ αποτελεί θυγατρική της αναφερόμενης Εlfe ΑΕ.

Στο τελευταίο τμήμα του εγγράφου του ο δικαστικός λειτουργός αναφέρει στο πόρισμά του: «Ο κ. Λαυρέντης Λαυρεντιάδης και τα επτά ακόμη υψηλόβαθμα στελέχη της Ρroton Βank παραπλάνησαν το επενδυτικό κοινό. Συγκεκριμένα προσέφεραν επιτόκια καταθέσεων που σε ορισμένες περιπτώσεις ανέρχονταν στο 9% και από την άλλη χορηγούσαν δάνεια με επιτόκιο 3,5%. Με βάση τα παραπάνω, η λειτουργία της τράπεζας όχι μόνο δεν διασφάλιζε τις καταθέσεις των πελατών της αλλά αντίθετα δημιουργούσε κίνδυνο περιουσιακής βλάβης».

Advertisements

Posted August 8, 2011 by bmplefour in Greek Economy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: